Op basis van de exacte astronomische conjuncties vallen de resterende bijbelse dagen van het jaarcyclus 2026-2027 op de volgende data. De vastendagen worden hierbij strikt van ochtend tot avond op de feitelijke kalenderdag gehouden:

Vasten van de 4e maand op de Negende: Woensdag 24 juni 2026 (Herdenking van de doorbraak van de muren van Jeruzalem).

Vasten van de 5e maand op de Zevende: Dinsdag 21 juli 2026 (Herdenking van de aankomst van de Babyloniërs en het aansteken van de Tempel). 

Vasten van de 5e maand  op de Tiende: Vrijdag 24 juli 2026 (Herdenking van de dag waarop de Tempel nagenoeg volledig was uitgebrand).

Vasten van de 7e maand op de 24e: Maandag 5 oktober 2026 (Gebaseerd op de historische datum van Nehemia 9:1 , waarop het volk na de ballingschap bijeenkwam in vasten en rouwgewaden op de 24e dag van de 7e maand. 

Herinwijding van het Altaar 25e van de Negende maand: Donderdag 3 december 2026.

Vasten van de 10e maand op de Tiende: Vrijdag 18 December 2026 (Herdenking van het begin van het beleg van Jeruzalem). 

Poerim (14e van de 12e maand): Zaterdag 20 februari 2027 (De algemene gedenkdag voor iedereen buiten Susa).

Poerim Susa (15e van de 12e maand): Zondag 21 februari 2027 (Uitsluitend van toepassing binnen de specifieke historische stad Susa).

De Logica van het Nulpunt.

Binnen theologische en historische kalenderdiscussies bestaat er een hardnekkig misverstand: de aanname dat de bijbelse maand pas begint wanneer de eerste wassende maansikkel met het blote oog aan de hemel te zien is. Hoewel dit een begrijpelijke, praktische traditie was in tijden dat men de astronomie nog niet nauwkeurig kon berekenen, laat een diepe blik op de Hebreeuwse grammatica en de kosmische realiteit zien dat deze aanname de oorzaak en het gevolg met elkaar verwisselt.

Grammaticale ontleding:

Wat is een 'Chodesj' in essentie?

Om de betekenis van de Nieuwe Maand te begrijpen, moeten we terugkeren naar de Hebreeuwse wortels van de Tanach. Het woord dat in de Schrift consistent wordt gebruikt voor "maand" en "nieuwe maand" is חֹדֶשׁ (Chodesj).

De Stam: Chodesj is rechtstreeks afgeleid van het drieletterige werkwoord חָדָשׁ (Chadasj). Dit werkwoord betekent letterlijk: vernieuwen, herstellen, herstarten of opnieuw beginnen. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt in Psalm 51:12 : "en vernieuw (chadesj) in mijn binnenste een standvastige geest."

Geen visuele vorm: Er is in de hele grammaticale wortel van het woord Chodesj geen enkele verwijzing te vinden naar een vorm, een boog, een sikkel. Het woord duidt niet op een visueel object, maar op een statusverandering: het moment waarop het oude stopt en het nieuwe wordt ingeluid.

De Hebreeuwse term Chodesj duidt grammaticaal op een 'vernieuwing' of het startpunt van een nieuwe cyclus, niet op de zichtbare wassende maansikkel. De astronomische conjunctie, waarbij de maan onzichtbaar is, vormt het feitelijke nulpunt dat in relatie tot de daaropvolgende zonsopkomst de nieuwe maand bepaalt, waardoor de maansikkel slechts het gevolg is en niet de start.

Oorzaak en gevolg:

De astronomische conjunctie

De astronomische conjunctie — het exacte moment waarop de maan zich exact tussen de aarde en de zon bevindt — is hét werkelijke nulpunt. Tijdens deze conjunctie is de maan voor 100% donker en volledig onzichtbaar vanaf de aarde. 

De misvatting van de traditie: Latere tradities stelden dat de maand pas begint bij het zien van de wassende maansikkel (de neomenia). Dit kan technisch gezien pas 17 tot 30 uur na de conjunctie plaatsvinden. De traditie maakt de menselijke waarneming hiermee leidend.

De realiteit van het nulpunt: Een nieuwe maandag of nieuwe start wordt niet bepaald door wat de mens kan zien, maar door de kosmische wetmatigheid. Het feitelijke nulpunt dat in relatie tot de daaropvolgende zonsopkomst bepaalt de nieuwe maan en wanneer de nieuwe cyclus begint. De eerste flinterdunne wassende maansikkel die een dag later verschijnt, is niet de oorzaak van de nieuwe maand, maar het onvermijdelijke resultaat van het feit dat de nieuwe maan uren daarvoor al is begonnen. 

De Schrift vraagt om het heiligen van de Chodesj — de vernieuwing. Door de exacte astronomische conjunctie als uitgangspunt te nemen, synchroniseert de kalender zich niet met veranderlijke menselijke waarnemingen of mistige avonduren, maar met het feitelijke, startsein dat door de Schepper in de banen van de hemellichamen is vastgelegd.